- najmłodsze miasto w Polsce.
Położone jest w lesie, rozciągnięte przy południowo-wschodnim brzegu dużego jeziora Pile. Mimo stosunkowo wczesnego zasiedlenia tych ziem , o tym mieście współczesny świat dowiedział się dopiero na początku lat 90-tych. Do życia zostało bowiem przywrócone 5 czerwca 1993 r. po opuszczeniu miasta przez wojska Radzieckie i później Polskie.

Mimo krótkiego swojego istnienia udało się w mieście przeprowadzić wiele inwestycji, pozwalających na zasiedlenie miasta. Dzisiaj mieszka tu blisko 4000 osób. Powierzchnia gminy pokryta jest w ponad 50 % lasami, głównie iglastymi. Usytuowanych jest tu około 55 jezior, wśród których największym jest jezioro Pile . Powierzchnię gminy , można podzielić na trzy regiony, zależnie od rzeźby terenu: część północna , to obszar górzysty o najwyższym wzniesieni 214 m - Łęcka Góra.  Część środkowa, to główny ciąg jezior , otoczonych niewielkimi pagórkami i lasami. W części południowej rozciągają się piaszczyste równiny , na których występują jedne z największych wrzosowisk w Europie - Wrzosowiska Kłomińskie. Dzięki takiemu zróżnicowaniu, zarówno pod względem przyrodniczym jak i krajobrazowym, na terenie gminy Borne Sulinowo można uprawiać różne formy turystyki kwalifikowanej. Na terenie gminy znajdują się

Do atrakcyjności turystycznej dochodzi jeszcze nietypowa i specyficzna historia miasta i gminy, która dodatkowo zachęca turystów do zwiedzania. Rozległy obszar byłego poligonu oraz sąsiedztwo umocnień Wału Pomorskiego stanowią podstawę do uprawiania turystyki militarnej, cieszącej się coraz większym zainteresowaniem. Ten atut wyróżnia gminę Borne Sulinowo spośród sąsiednich, równie pięknie położonych gmin.


  BUNKRY

Wybudowany w latach 1932-39 wzdłuż dawnej granicy niemiecko-polskiej pas fortyfikacji nazwany Wałem Pomorskim biegnie dokładnie przez środek gminy Borne Sulinowo. Gęstość rozmieszczenia obiektów obronnych uzależniona była od ważności kierunków operacyjnych i dostępności terenu . Duże zagęszczenie umocnień można napotkać na odcinku od jeziora Ciemino do jeziora Pile. Składająca się z sześciu bunkrów połączonych podziemnymi korytarzami grupa warowna -Śmiadowska Góra oraz broniąca szlaku Szczecinek-Czaplinek grupa warowna Majowe Wzgórza były głównymi gniazdami oporu tego odcinka. Drugi korytarz między jeziorem Pile a jeziorem Długim był broniony przez system obronny złożony z fortyfikacji garnizonu Borne Sulinowo. Jego strefa osłonowa składała się z szeregu ciężkich, wielosektorowych schronów rozmieszczonych na południe i wschód od miasta , oraz z linii bunkrów biegnących od Kłomina (Gródek) na wschód do wsi Ciosaniec . Na południe od Bornego Sulinowa naturalną przeszkodę stanowiło jezioro Długie i rzeka Piława . W celu dodatkowego zabezpieczenia tego odcinka wybudowano na rzece Piławie trzy zapory, które miały w razie zagrożenia spiętrzyć wody rzeki, tworząc szerokie, trudno dostępne rozlewiska. Pierwsza z nich w rejonie Nadarzyc spiętrza wody Piławy tworząc Zalewy Nadarzyckie . Tama położona na wysokości wsi Starowice jest otwarta, natomiast tama położona 2 km. na południe od jeziora Długiego tworzy trzymetrową kaskadę wodną. Na odcinku od jeziora Długiego do Zalewów Nadarzyckich strefę obrony tworzyła duża ilość żelbetowych bunkrów usytuowanych na zachodnim brzegu, oraz linearny, podwójny system transzei biegnący na wschodnim przedpolu rzeki. O przełamanie umocnień Wału Pomorskiego toczyły się ciężkie walki ,ale w rejonie Bornego Sulinowa nie było walk. Żołnierze niemieccy oddali miasto bez jednego wystrzału, co skrzętnie wykorzystali Rosjanie, adoptując nie zniszczoną bazę artylerii Wermachtu dla potrzeb własnej armii . Chcąc zwiedzić jak najwięcej najlepiej wynająć przewodnika ,gdyż pomimo posiadania mapy z zaznaczonymi bunkrami odszukanie ich w terenie nie zawsze jest łatwe .


  WYRZUTNIE RAKIET I MAGAZYNY GŁOWIC

Około 30 km na południe od Bornego Sulinowa znajduje się ukryta w dużym sosnowym lesie, starannie zamaskowana baza głowic i wyrzutni rakiet średniego i dalekiego zasięgu .Baza znajduje się ok 1600 m od rozwidlenia dróg Sypniewo - Szwecja - Kolonia Brzeźnie . Idąc drogą z płyt betonowych mijamy po prawej stronie ruiny osiedla wojskowego. 200 m dalej również po prawej stronie, przy leśnym dukcie znajduje się silos na ruchome wyrzutnie rakiet SS-1. Góra silosu jest przykryta ziemią i porośnięta doskonale maskującym sosnowym lasem. Równie dobrze były ukryte, znajdujące się 150 m dalej dwa magazyny głowic. Nad ziemią znajduje się tylko niewielka ich część.Pozostała, z dużą ilością sal, nisz i korytarzy znajduje się pod ziemią, do której prowadzi kilka starannie ukrytych wejść.  To samowystarczalne, mini miasteczko z garażami , sklepami i kinem było szczególnie dobrze strzeżoną bazą. W tej elitarnej, wybudowanej w latach 1972-78 jednostce stacjonowało wraz z kadrą oficerską około 300 żołnierzy wraz z rodzinami. Teren który był otoczony wysokim, potrójnym płotem z zasiekami z drutu kolczastego pod napięciem, bez przerwy patrolowany przez uzbrojonych żołnierzy jest obszarem szczególnie tajemniczym i wartym zobaczenia. Równie dobrze strzeżone były super tajne magazyny znajdujące się w bazie niedaleko Bornego Sulinowa. Część bazy zajęta jest obecnie przez Ośrodek Szkoleniowy Państwowej Straży Pożarnej.Za ośrodkiem znajduje się dziewięć betonowych budowli obsypanych od góry grubą warstwą ziemi i porośniętych sosnowym lasem. Całość, tak jak przy wyrzutniach rakiet, otoczona potrójnym ogrodzeniem, była nadzwyczaj dobrze strzeżona.


PODWODNY LAS

Również jezioro Pile kryje wiele fascynujących tajemnic. Zalicza się do nich zatopiony w głębinach jeziora las . Porównując stare niemieckie mapy z mapami współczesnymi widać wyraźnie, że wyspa położona 800 m od południowego brzegu jeziora jest znacznie mniejsza. Jej zachodnia część, wraz z istniejącym drzewostanem znajduje się obecnie na głębokości kilkunastu metrów pod powierzchnią jeziora. Trudno jednoznacznie odpowiedzieć na pytanie jak doszło do zatopienia części wyspy. Biorąc jednak pod uwagę fakt, że nad brzegiem jeziora Pile stacjonowali żołnierze dwóch najpotężniejszych europejskich armii XX w. wiele dziwnych rzeczy mogło się tu wydarzyć. Jedna z hipotez mówi o istnieniu na wyspie tajnego ośrodka badawczego małych, dwuosobowych łodzi podwodnych, zatopionego przez wycofujących się żołnierzy Wermachtu. Inni twierdzą, że wyspę wysadzili Rosjanie, którzy testowali tu nowe rodzaje materiałów wybuchowych. Nie można również wykluczyć, że wyspa zapadła się pod wpływem naturalnych procesów zachodzących w przyrodzie. Fakt pozostaje faktem, że las stoi pod wodą i jest bardzo atrakcyjny dla płetwonurków.


  CMENTARZE

Cmentarze są najlepszym świadectwem bogatej, nietypowej historii tych terenów. W okolicy wsi Łubowo znajdują się zbiorowe mogiły żołnierzy napoleońskich, którzy wracając z Rosji byli dziesiątkowani przez choroby i epidemie. Cmentarze niemieckie znajdują się w każdej z wysiedlonych wsi dawnego poligonu np we wsi Przełęg. W lesie, między jeziorem Pile a drogą Borne Sulinowo - Krągi znajduje się cmentarz wojenny, na którym spoczywają żołnierze polscy i rosyjscy polegli w czasie II wojny światowej. Kilometr od miasta w kierunku wsi Krągi ,na ostrym zakręcie w lewo znajduje się cmentarz na którym spoczywają zamieszkujący te tereny w latach 1945-92 Rosjanie. Przy bramie stoi interesujący pomnik w kształcie ręki z pepeszą skierowaną w niebo. Dalej znajduje się 348 mogił oficerów, żołnierzy, kobiet i dzieci. Jednak nie na wszystkich grobach są tabliczki. W przekazanej przez stronę rosyjską dokumentacji aż 136 pozycji figuruje jako "nieznany".